ii

Ja, natuurlijk heb ik gehuild,

als een teken van jou uit bleef,

Ik niets van je hoorde,

gedacht heb, je bent verdwenen.

Ver weg of waar dan ook.

nu wil ik het niet meer weten,

waar je dan ook bent.

Ja natuurlijk heb ik gehuild,

toen ik alleen in bed lag jou lichaamslucht rook,

de lakens deelde, met visioenen van jou,

wij samen, als of we bij elkaar hoorde.

Visioenen, dat ik de zachte glans van je ogen zag.

.

Ja, natuurlijk heb ik gehuild,

als ik terugdacht,

aan al die momenten met jou samen.

De avonden die ik verbracht met naar jou stem te luisteren,

de morgen als ik geloofde,

weer je warmte te voelen,

de warmte die in mij ontstond,

als ik je zag bewegen.

Ja natuurlijk heb ik…………

MdWP