Vrijheid

Vrouw voert vogel
Vrouw voert vogel

Vrijheid, ik kijk haar aan, ze vloeit door mijn handen.
Een vogel balanceert op de rand van een hand.
De vrijheid, mijn geest brengt me daarheen,
waar ik wil zijn.
De vogel vreet de ander.

Ik ben niet langer gevangene.
Mijn geest is bij mij, de jouwe bij mij.
In de morgen, in de middag, in de avond.
Maar in de nacht, hoor ik je ademen, voel je lichaam.
Je hand streelt door mijn haar.
Je bent niet weg.
Toch ben je maar een half uur van mij vandaan.
Onbereikbaar Liefste
Toch kus ik je, als de vogel die niet weg kan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CAPTCHA